هر آنچه که باید در مورد آسانسورهای مسافری بدانید

آسانسورهای مسافری یکی از ضروری ترین اجزای ساختمان های مدرن هستند. چه در یک برج اداری بلندمرتبه، یک مجتمع آپارتمانی متوسط ​​یا یک ساختمان تجاری کوچک باشید، آسانسوری که انتخاب می‌کنید مستقیماً بر راحتی، ایمنی و تجربه روزانه همه افرادی که از آن استفاده می‌کنند، تأثیر می‌گذارد. این راهنما همه چیزهایی را که باید بدانید - از نحوه کار آنها گرفته تا نحوه انتخاب مناسب را توضیح می دهد.

چگونه آسانسورهای مسافری در واقع کار می کنند

آسانسورهای مسافری در هسته خود، سیستم های حمل و نقل عمودی هستند که برای جابجایی افراد بین طبقات به طور ایمن و کارآمد طراحی شده اند. اکثر آسانسورهای مدرن با استفاده از یکی از دو سیستم محرک اصلی کار می کنند: کشش یا هیدرولیک. درک تفاوت به شما کمک می کند تا متوجه شوید که چرا برخی از انواع آسانسور برای ساختمان های خاص مناسب تر هستند.

آسانسورهای کششی از طناب ها یا تسمه های فولادی متصل به کابین آسانسور استفاده می کنند که از روی یک قرقره متصل به یک موتور الکتریکی عبور می کنند. وزنه تعادل در طرف مقابل طناب ها وزن ماشین را متعادل می کند و سیستم را از نظر انرژی کارآمد می کند. اینها رایج ترین آسانسورهایی هستند که در ساختمان های متوسط ​​تا بلند یافت می شوند زیرا می توانند با سرعت های بالاتر حرکت کنند و به ارتفاعات بیشتری برسند.

از طرف دیگر آسانسورهای هیدرولیک از پیستون سیال برای فشار دادن کابین به سمت بالا استفاده می کنند. آنها معمولا در ساختمان های کم ارتفاع تا پنج یا شش طبقه استفاده می شوند. در حالی که نصب آن ها هزینه کمتری دارند، نسبت به سیستم های کششی کندتر هستند و انرژی بیشتری مصرف می کنند.

انواع آسانسورهای مسافری که معمولاً می بینید

همه آسانسورهای مسافربری یکسان ساخته نمی شوند. نوع مناسب برای یک ساختمان به عواملی مانند ارتفاع، حجم ترافیک، بودجه و طراحی معماری بستگی دارد. در اینجا رایج ترین انواعی که امروزه استفاده می شوند آورده شده است:

آسانسورهای کششی دنده ای و بدون دنده

آسانسورهای کششی دنده ای از گیربکس متصل به موتور برای کنترل سرعت استفاده می کنند که آنها را برای ساختمان های متوسط مقرون به صرفه می کند. آسانسورهای کششی بدون گیربکس موتور را مستقیماً به قرقره متصل می‌کنند و سواری نرم‌تر و سرعت‌های سریع‌تری را ارائه می‌دهند – ایده‌آل برای آسمان‌خراش‌ها و ساختمان‌های پرتردد. مدل‌های بدون دنده گران‌تر هستند، اما در طول زمان بسیار بادوام‌تر و کم مصرف‌تر هستند.

آسانسورهای بدون اتاق ماشین (MRL).

آسانسورهای MRL یک نوآوری مدرن هستند که ماشین آلات محرک را در داخل چاه آسانسور قرار می دهند و نیاز به یک اتاق ماشین اختصاصی در بالا یا زیر چاه را از بین می برند. این باعث محبوبیت آنها در ساختمان هایی می شود که فضا در آنها بسیار عالی است. آنها در مصرف انرژی کارآمد هستند، ردپای کوچکتری دارند و برای کاربردهای کم ارتفاع تا متوسط ​​مناسب هستند.

آسانسورهای هیدرولیک مسافری

همانطور که قبلا ذکر شد، مدل های هیدرولیک یک انتخاب عملی برای ساختمان هایی با کمتر از شش طبقه است. آنها به یک گودال زیر آسانسور برای پیستون نیاز دارند اما به تجهیزات بالابر سربار نیاز ندارند. هزینه اولیه پایین تر آنها را برای ساختمان های تجاری کوچکتر، هتل ها و مجتمع های مسکونی جذاب می کند.

آسانسور وکیوم پنوماتیک

یک گزینه جدیدتر و محبوب تر، آسانسورهای خلاء پنوماتیک از اختلاف فشار هوا در بالا و پایین کابین برای بالا و پایین بردن آن استفاده می کنند. آنها طراحی لوله شفاف متمایز دارند، نیازی به کابل یا قرقره ندارند و اغلب در مکان های مسکونی مجلل دیده می شوند. آنها جمع و جور و خود نگهدار هستند و نیازی به گودال یا اتاق ماشین ندارند.

ویژگی های کلیدی ایمنی که هر آسانسور مسافری باید داشته باشد

هنگام حمل و نقل عمودی، ایمنی غیر قابل مذاکره است. آسانسورهای مسافربری مدرن به چندین سیستم ایمنی اضافی مجهز شده اند تا تقریباً در هر شرایطی از سواران محافظت کنند. در اینجا چیزی است که باید به دنبال آن باشید:

• گاورنر و ترمزهای ایمنی: یک گاورنر گریز از مرکز سرعت کابین آسانسور را کنترل می کند. اگر خودرو خیلی سریع پایین بیاید، گاورنر ترمزهای ایمنی مکانیکی را راه اندازی می کند که ریل های راهنما را گرفته و خودرو را به حالت کنترل شده ایست می کند.
• سنسورهای درب: سنسورهای مادون قرمز یا مکانیکی از بسته شدن درها به روی مسافران جلوگیری می کنند. سیستم‌های مدرن از پرده‌های نوری تمام قد استفاده می‌کنند که موانع را در هر ارتفاعی، نه فقط در سطح کمر، تشخیص می‌دهند.
• ارتباطات اضطراری: هر آسانسور مسافری سازگار باید دارای یک وسیله ارتباطی دو طرفه باشد تا مسافران بتوانند در صورت گرفتار شدن با کارکنان ساختمان یا خدمات اضطراری تماس بگیرند.
• قدرت و روشنایی پشتیبان: پشتیبان باتری آسانسور را در هنگام قطع برق فعال نگه می دارد یا حداقل به آن اجازه می دهد تا به نزدیک ترین طبقه حرکت کند و درهای آن را باز کند تا مسافران بتوانند با خیال راحت از آن خارج شوند.
• حفاظت از اضافه بار: سنسورها تشخیص می دهند که خودرو از ظرفیت بار نامی خود فراتر می رود و تا زمانی که وزن اضافی از بین برود از حرکت جلوگیری می کند.
• سیستم های بافر: بافرها که در پایین شفت قرار دارند، ضربه را در صورت عبور خودرو یا وزنه تعادل از پایین ترین سطح فرود جذب می کنند و از برخورد سخت جلوگیری می کنند.

ظرفیت و سرعت آسانسور مسافری: اعداد به چه معنا هستند

دو مورد از مهمترین مشخصات هنگام ارزیابی آسانسورهای مسافربری ظرفیت بار و سرعت سفر است. این موارد مستقیماً بر میزان خدمات رسانی آسانسور به ساکنین ساختمان در ساعات اوج مصرف تأثیر می گذارد.

هنگام برنامه ریزی نصب آسانسور، مهندسان ساختمان از معیاری به نام «ظرفیت جابجایی» استفاده می کنند - که معمولاً به عنوان درصد ساکنان ساختمان بیان می شود که سیستم آسانسور می تواند در یک دوره اوج پنج دقیقه ای حرکت کند. یک سیستم خوب طراحی شده برای یک ساختمان اداری باید حدود 12 تا 15 درصد از کل اشغال را در پنج دقیقه مدیریت کند.

هنگام انتخاب آسانسور مسافری به چه نکاتی توجه کنیم

انتخاب آسانسور مسافری مناسب برای یک ساختمان فراتر از انتخاب یک مدل از کاتالوگ است. چندین عامل عملی و فنی باید با الزامات خاص ساختمان شما هماهنگ باشد.

ارتفاع ساختمان و حجم ترافیک

هرچه ساختمان بلندتر باشد و به افراد بیشتری خدمت کند، سرعت و ظرفیت بحرانی‌تر می‌شود. یک ساختمان مسکونی کم تردد می تواند با یک واحد با سرعت متوسط ​​کار کند، در حالی که یک برج اداری شلوغ ممکن است به بانکی از آسانسورهای پرسرعت تقسیم شده به مناطق نیاز داشته باشد - طبقات پایین توسط یک گروه، طبقات بالا توسط گروه دیگر - برای به حداقل رساندن زمان انتظار.

رتبه بندی بهره وری انرژی

آسانسورهای مسافربری مدرن می توانند سهم قابل توجهی از مصرف انرژی ساختمان را به خود اختصاص دهند. به دنبال سیستم‌هایی با درایوهای احیاکننده باشید که در هنگام پایین آمدن آسانسور با بار سنگین یا بالا رفتن با بار سبک، برق را به شبکه ساختمان برمی‌گردانند. روشنایی LED، حالت‌های آماده به کار و درایوهای فرکانس متغیر (VFD) نیز به میزان قابل توجهی در صرفه‌جویی در مصرف انرژی در طول عمر دستگاه کمک می‌کنند.

طراحی کابین و دکوراسیون داخلی

فضای داخلی آسانسور مسافری به طور مستقیم به تصور بازدیدکنندگان و مستاجرین از ساختمان کمک می کند. پایانه‌ها از پانل‌های استاندارد فولاد ضد زنگ و کف‌پوش‌های پایه گرفته تا روکش‌های چوبی سفارشی، دیوارهای شیشه‌ای، پانل‌های مارک دار و کف‌پوش‌های سنگی سطح بالا را شامل می‌شود. برای املاک مسکونی یا تجاری لوکس، طراحی داخلی کابین خوب می تواند یک تمایز قابل توجه باشد.

سازگاری با قابلیت دسترسی

در اکثر کشورها، آسانسورهای مسافربری در ساختمان‌های عمومی یا تجاری باید با استانداردهای دسترسی مانند قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت (ADA) در ایالات متحده یا EN 81-70 در اروپا مطابقت داشته باشند. این شامل حداقل ابعاد کابین، عرض درب، دقت همسطح کف، دکمه های لمسی، اعلان های شنیداری و علائم بریل است. همیشه قبل از نهایی کردن طرح، الزامات انطباق را برای حوزه قضایی خود تأیید کنید.

قراردادهای نگهداری و خدمات

یک آسانسور فقط به اندازه برنامه تعمیر و نگهداری پشت آن قابل اعتماد است. هنگام ارزیابی تولیدکنندگان یا تامین کنندگان، به در دسترس بودن تکنسین های خدمات محلی، هزینه و شرایط قراردادهای تعمیر و نگهداری، در دسترس بودن قطعات و میانگین زمان پاسخگویی برای تماس های اضطراری توجه کنید. توقف در ساختمان های پرتردد برای ساکنین پرهزینه و خسته کننده است.

فناوری هوشمند در آسانسورهای مسافربری مدرن

صنعت آسانسور در دهه گذشته به سرعت از فناوری دیجیتال استقبال کرده است. آسانسورهای مسافربری امروزی بسیار هوشمندتر از مدل های قبلی خود هستند و ویژگی هایی را ارائه می دهند که کارایی، تجربه کاربری و مدیریت ساختمان را بهبود می بخشد.

• سیستم های کنترل مقصد (DCS): مسافران به جای فشار دادن دکمه طبقه در داخل کابین، طبقه مقصد خود را در لابی انتخاب می کنند. این سیستم مسافرانی را که به طبقات مجاور می‌روند در یک خودرو گروه‌بندی می‌کند و توقف و زمان سفر را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد.
• نظارت بر اینترنت اشیا و نگهداری پیش بینی شده: حسگرهایی که در سرتاسر آسانسور تعبیه شده اند به طور مداوم داده های مربوط به عملکرد قطعات را انتقال می دهند. سیستم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند زمان احتمالی خرابی قطعه را پیش‌بینی کنند و قبل از وقوع خرابی، تعمیر و نگهداری را برنامه‌ریزی کنند.
• کنترل های بدون لمس و گوشی های هوشمند: طراحی‌های ساختمان‌های پس از همه‌گیری به طور فزاینده‌ای دارای کنترل‌های آسانسور بدون لمس هستند که از طریق برنامه‌های تلفن همراه یا حسگرهای مجاورت کار می‌کنند و تماس با سطوح مشترک را کاهش می‌دهند.
• ادغام با سیستم های مدیریت ساختمان (BMS): آسانسورها اکنون می توانند با سیستم های HVAC، امنیت و کنترل دسترسی ساختمان ارتباط برقرار کنند. به عنوان مثال، آسانسور می تواند به طور خودکار دسترسی به طبقات خاصی را بر اساس اعتبار یک کارمند محدود کند.

مشکلات رایج آسانسور مسافربری و نحوه رسیدگی به آنها

حتی آسانسورهای مسافری که به خوبی نگهداری می شوند نیز در طول زمان دچار مشکلاتی می شوند. دانستن اینکه مشکلات رایج چگونه به نظر می رسند به مدیران ساختمان کمک می کند تا سریع و مناسب پاسخ دهند.

درها به درستی بسته نمی شوند یا به درستی باز نمی شوند

این شایع ترین شکایت در آسانسورهای مسافربری است. معمولاً به دلیل فرسودگی غلتک های در، ناهمتراز شدن مسیرهای درب، لنزهای سنسور کثیف یا اپراتور معیوب در ایجاد می شود. تمیز کردن منظم لنزهای سنسور و روغن کاری مسیرهای درب می تواند از بسیاری از این مسائل جلوگیری کند. مشکلات مداوم درب باید توسط یک تکنسین خبره ارزیابی شود.

سواری های خشن یا تند

سواری نرم از ویژگی بارز یک آسانسور خوب تنظیم شده است. حرکت خشن معمولاً به غلطک ها یا کفش های راهنما فرسوده، مشکلات سیستم درایو یا وزنه های تعادل نامتعادل اشاره دارد. در آسانسورهای کششی قدیمی، طناب های فرسوده نیز می توانند باعث ایجاد ارتعاش شوند. اینها مسائل آرایشی نیستند - آنها می توانند نشان دهنده سایش مکانیکی اساسی باشند که باید به سرعت بررسی شوند.

تسطیح نادرست کف

هنگامی که آسانسور با فاصله ای بین کف کابین و فرود - حتی کوچک - متوقف می شود، به خصوص برای کاربران ویلچر و افراد مسن خطر زمین خوردن ایجاد می کند. این مشکل اغلب به دلیل فرسوده شدن پره های تراز یا سنسورها ایجاد می شود و رفع آن در طول یک بازدید معمول از خدمات نسبتاً ساده است.

زمان پاسخ آهسته

اگر مسافران خیلی طولانی منتظر آسانسور هستند، ممکن است مشکل الگوریتم دیسپاچینگ باشد، واحدی که از سرویس خارج شده است یا به سادگی ظرفیت آسانسور برای ترافیک ساختمان ناکافی است. تجزیه و تحلیل ترافیک می تواند تعیین کند که آیا مشکل مکانیکی، نرم افزاری است یا نشانه ای از نیاز ساختمان به ظرفیت بالابر اضافی است.

نوسازی آسانسور مسافربری: چه زمانی به جای تعویض آسانسور باید ارتقا یابد

آسانسورهای مسافری قدیمی همیشه نیازی به تعویض مستقیم ندارند - مدرن سازی اغلب یک جایگزین مقرون به صرفه است. جایگزینی کامل شامل حذف کامل واحد موجود و نصب یک سیستم جدید است که مخرب و گران است. نوسازی اجزای خاص را با حفظ شفت و ساختار موجود به روز می کند.

به روز رسانی های رایج مدرن شامل جایگزینی سیستم های کنترل مبتنی بر رله با کنترل های ریزپردازنده مدرن، نصب موتورها و درایوهای جدید برای بهره وری بهتر انرژی، ارتقاء فضای داخلی و روشنایی کابین و افزودن سیستم های کنترل مقصد است. یک نوسازی به خوبی اجرا شده می تواند عمر آسانسور را 15 تا 25 سال افزایش دهد و عملکرد، مصرف انرژی و رضایت سرنشینان را با کسری از هزینه تعویض به طور قابل توجهی بهبود بخشد.

تصمیم به نوسازی در مقابل جایگزینی عموماً به سن تجهیزات، وضعیت شفت و ساختار، الزامات انطباق و برنامه های بلند مدت ساختمان بستگی دارد. یک مشاور واجد شرایط آسانسور می تواند وضعیت خاص شما را ارزیابی کند و توصیه روشنی ارائه دهد.