هر آنچه که باید درباره درب های فرود آسانسور بدانید: انواع، ایمنی و نگهداری

درب فرود آسانسور چیست و چگونه کار می کند؟

درب فرود آسانسور - که معمولاً به عنوان درب سالن یا درب آسانسور نیز شناخته می شود - درب ثابتی است که در هر طبقه از یک ساختمان نصب می شود که در زمانی که کابین آسانسور در آن طبقه وجود ندارد، دهانه چاه آسانسور را آب بندی می کند. برخلاف درب کابین که با آسانسور حرکت می کند، درب فرود همیشه در طبقه خود باقی می ماند و تنها زمانی باز می شود که کابین آسانسور وارد می شود و به صورت مکانیکی با آن جفت می شود. این مکانیسم اتصال یک ویژگی ایمنی حیاتی است: درب فرود موتور یا درایو مستقلی ندارد. تنها می تواند از داخل توسط اپراتور درب کابین از طریق مجموعه ای از غلتک ها یا پره های به هم پیوسته باز شود، تا اطمینان حاصل شود که ورودی آسانسور هرگز قابل دسترسی نیست، مگر اینکه کابین آسانسور به طور فیزیکی در آن فرود وجود داشته باشد و به درستی در یک راستا قرار گرفته باشد.

ترتیب کار ساده است: هنگامی که آسانسور به یک طبقه می رسد، یک پره در یا کوپلر نصب شده روی درب کابین با غلتک های درب فرود درگیر می شود. همانطور که موتور درب خودرو پانل ها را باز می کند، به طور همزمان پانل های درب فرود را از طریق این پیوند مکانیکی باز می کند. هنگام بسته شدن، همان لینک هر دو در را با هم بسته می کند. پس از بسته شدن کامل، درب فرود به طور خودکار از طریق یک قفل الکترومکانیکی قفل می شود - وسیله ای که از حرکت آسانسور جلوگیری می کند مگر اینکه تمام درهای فرود در هر طبقه در ساختمان بسته و قفل شده باشند. این مدار اینترلاک یکی از اساسی ترین سیستم های ایمنی در هر نصب آسانسور است.

توضیح انواع درب های فرود آسانسور

درب های فرود آسانسور در چندین پیکربندی وجود دارد که هر کدام برای انواع مختلف ساختمان، حجم ترافیک، ابعاد شفت و نیازهای معماری مناسب است. انتخاب نوع درب مناسب در مرحله طراحی پیامدهای بلندمدتی برای قابلیت اطمینان، هزینه تعمیر و نگهداری و توان حمل مسافر دارد.

درب کشویی تک سرعته

درب کشویی تک سرعته از یک یا دو پانل استفاده می کند که به صورت افقی در یک جهت با سرعت ثابت می لغزند. این یکی از ساده‌ترین و کم‌هزینه‌ترین پیکربندی‌های موجود است، که آن را در ساختمان‌های مسکونی، املاک تجاری کوچک و آسانسورهای باری که سرعت باز شدن درب در آن‌ها اهمیت کمتری دارد، رایج است. مکانیسم فشرده و حداقل تعداد اجزای متحرک در مقایسه با پیکربندی‌های پیچیده‌تر منجر به نیازهای تعمیر و نگهداری کمتر و فواصل سرویس طولانی‌تر می‌شود.

درب کشویی دو سرعته

یک درب کشویی دو سرعته از دو مجموعه پانل استفاده می‌کند که با سرعت‌های متفاوت حرکت می‌کنند - پانل پیشرو سریع‌تر از پانل عقب حرکت می‌کند - به طوری که باز شدن کامل شفاف در زمان کمتری نسبت به آرایش تک سرعته با همان عرض به دست می‌آید. این امر درب های دو سرعته را به انتخاب استاندارد برای ساختمان های تجاری و اداری پرتردد تبدیل می کند که در آن به حداقل رساندن زمان چرخه درب به طور مستقیم ظرفیت جابجایی آسانسور را بهبود می بخشد. پانل ها در صورت بسته شدن کامل با هم همپوشانی دارند و در صورت باز بودن کامل پشت یکدیگر لانه می کنند، که همچنین عمق جیب دیواری مورد نیاز را در مقایسه با پیکربندی های باز وسط کاهش می دهد.

درب بازشو مرکز

درهای فرود با بازشو وسط از دو پانل استفاده می کنند که از مرکز جدا شده و به طور همزمان در جهت مخالف می لغزند. از آنجایی که هر پانل فقط نیمی از عرض درب را طی می کند تا به باز شدن کامل برسد، درهای باز وسط سریعتر از درب های یک جهته مشابه هستند، و آنها را به پیکربندی ترجیحی برای برج های اداری، بیمارستان ها و هتل ها تبدیل می کند. آنها همچنین ظاهری متقارن تر و ممتاز را ارائه می دهند که مناسب تنظیمات معماری معتبر است. معاوضه این است که آنها به فضای جیب دیواری در دو طرف دهانه نیاز دارند که می تواند محدودیتی در چیدمان های شفت محکم باشد.

درب چرخشی (درب فرود لولایی)

درهای فرود چرخشی یا لولایی در تاسیسات مدرن کمتر رایج هستند، اما همچنان در ساختمان‌های قدیمی، آسانسورهای مسکونی کم‌مرتبه و برخی پروژه‌های میراثی یا دوره‌ای که از نظر معماری مناسب هستند، استفاده می‌شوند. آنها از پانل های لولایی جامد تشکیل شده اند که به سمت بیرون یا داخل به داخل یک فرورفتگی لابی باز می شوند. از آنجا که آنها نیاز به عملکرد دستی یا یک اپراتور درب چرخدار اختصاصی دارند، و به دلیل اینکه در هنگام باز بودن فضای کف لابی را مصرف می کنند، امروزه به ندرت برای ساخت و سازهای جدید مشخص می شوند. با این حال، نگهداری و جایگزینی درهای فرود نوع چرخشی در تاسیسات موجود، یک وظیفه خدماتی مرتبط برای بسیاری از تکنسین های آسانسور است.

درب تلسکوپی

درهای فرود تلسکوپی از سه یا چند پانل استفاده می کنند که هنگام باز شدن روی هم قرار می گیرند و اجازه می دهند یک دهانه واضح در داخل یک جیب دیواری بسیار کم عمق ایجاد شود. آنها به طور گسترده در آسانسورهای باری، آسانسورهای پارکینگ و آسانسورهای مسافربری با ظرفیت زیاد استفاده می شوند که در غیر این صورت عرض دهانه به فضاهای جیب غیرعملی بزرگ نیاز دارد. پانل‌های اضافی و سخت‌افزارهای متصل به هم به معنای اجزای بیشتری برای نگهداری هستند، اما پیکربندی تلسکوپی تنها راه‌حل عملی برای دهانه‌های بزرگتر از حدود 1200 میلی‌متر در طرح‌های بالابر با محدودیت فضا باقی می‌ماند.

اجزای اصلی یک مجموعه درب فرود

درب فرود یک جزء واحد نیست - مجموعه ای از چندین بخش مرتبط به هم است که همه باید به درستی با هم کار کنند. درک نقش هر جزء به مالکان ساختمان، مدیران تاسیسات و تیم های تعمیر و نگهداری کمک می کند تا مشکلات را به طور دقیق تشخیص داده و قطعات جایگزین صحیح را مشخص کنند.

استانداردهای ایمنی و الزامات کد برای درهای فرود

درب های فرود آسانسور از جمله مهمترین اجزای ایمنی در هر سیستم آسانسوری هستند و در هر حوزه قضایی که آسانسورها نصب می شوند، مشمول الزامات نظارتی جامع هستند. تطابق اختیاری نیست - درهای فرود ناسازگار می تواند منجر به خاموش شدن آسانسور، نقض قوانین ساختمان، مسئولیت بیمه، و از همه مهمتر، جراحت یا مرگ مسافر شود.

استانداردهای بین المللی و منطقه ای

استانداردهای اولیه حاکم بر درب های فرود آسانسور عبارتند از EN 81-20 و EN 81-50 در اروپا، ASME A17.1 در آمریکای شمالی و GB 7588 در چین - که همگی الزاماتی را برای استحکام درب، عملکرد قفل، حداکثر ابعاد شکاف، رتبه بندی مقاومت در برابر آتش و مقررات دسترسی اضطراری تعیین می کنند. در حالی که مقادیر فنی خاص بین استانداردها متفاوت است، اصول ایمنی زیربنایی سازگار است: درب فرود باید در برابر ورود اجباری از سمت فرود مقاومت کند، نباید باز شود مگر اینکه خودرو وجود داشته باشد، و باید در برابر بارهای مکانیکی تحمیل شده توسط عملکرد عادی و سوء استفاده قابل پیش بینی بدون تغییر شکل دائمی یا خرابی قفل مقاومت کند.

الزامات اینترلاک

قبل از اینکه آسانسور اجازه حرکت دهد، هر قفل درب فرود باید تأیید شود که به درستی کار کند - هم از نظر مکانیکی و هم الکتریکی. استانداردها معمولاً ایجاب می‌کنند که اینترلاک با خرابی یک قطعه شکسته نشود، تماس الکتریکی قبل از آزاد شدن قفل مکانیکی باز شود، و اینترلاک بتواند یک نیروی قفل استاتیک مشخص (معمولاً 1000 نیوتن یا بیشتر) را بدون باز کردن قفل تحمل کند. اینترلاک ها همچنین باید برای باز کردن قفل اضطراری توسط پرسنل مجاز با استفاده از یک کلید مثلثی خاص قابل دسترسی باشند، اما باید طوری طراحی شوند که باز کردن قفل غیرمجاز یا غیرمجاز از سمت فرود امکان پذیر نباشد.

الزامات مقاومت در برابر آتش

در اکثر قوانین ساختمانی، محفظه های آسانسور - از جمله درهای فرود - باید سطح مشخصی از مقاومت در برابر آتش را فراهم کنند تا از عمل کردن آسانسور به عنوان دودکشی که آتش و دود بین طبقات را منتشر می کند، جلوگیری کند. درهای فرود در آسانسورهای مسافری معمولی معمولاً برای دستیابی به درجه مقاومت در برابر آتش 30 تا 60 دقیقه (که تحت عنوان E30 یا E60 تحت اصطلاحات EN 81 طبقه‌بندی می‌شوند، یا به عنوان مجموعه‌های دارای رتبه آتش در چارچوب‌های IBC/ASME) مورد نیاز هستند. آسانسورهای خدمات آتش نشانی ممکن است به رتبه های بالاتری نیاز داشته باشند. درهای فرود دارای درجه آتش سوزی دارای مهر و موم های متورم هستند که تحت گرما منبسط می شوند تا شکاف های پانل را ببندند، و پانل های در، قاب ها و قفل های درب همگی باید به عنوان یک مجموعه یکپارچه برای دستیابی به رتبه آزمایش شوند - جایگزینی اجزای جداگانه از تولید کنندگان مختلف می تواند گواهینامه آتش سوزی مجموعه را باطل کند.

مشکلات رایج درب فرود آسانسور و علل آنها

خطاهای درب فرود یکی از شایع ترین علل خرابی آسانسور و تماس های سرویس است. بیشتر مشکلات منشأ مکانیکی دارند که ناشی از سایش تدریجی، آلودگی یا آسیب ضربه است تا خرابی سیستم الکتریکی یا کنترلی. دانستن حالت‌های خرابی معمولی به تیم‌های تعمیر و نگهداری کمک می‌کند تا وظایف بازرسی را اولویت‌بندی کنند و اجزای در حال خراب شدن را قبل از ایجاد خرابی شناسایی کنند.

• درب باز نمی شود یا به آرامی باز می شود - معمولاً ناشی از فرسوده شدن یا آلوده بودن غلتک آویز است که مقاومت غلتشی بیش از حد در مسیر ایجاد می کند، مسیر نامناسب یا خمیده، تجمع زباله در شیار آستانه که مانع از سر خوردن آزادانه راهنمای پایین می شود، یا قفل سفت که هنگام درگیر شدن کوپلر به طور تمیز آزاد نمی شود، ایجاد می شود.
• آسانسور بین طبقات توقف می کند یا از ترک فرود امتناع می کند - تقریباً همیشه یک خطای اینترلاک است. کنترل کننده آسانسور مدار اینترلاک را به طور مداوم نظارت می کند. اگر هر قفل درب فرود بسته بودن و قفل بودن را تأیید نکند، کنترل کننده به عنوان یک اقدام ایمنی، خودرو را بی حرکت می کند. این عیب می‌تواند فرسوده یا نادرست کنتاکت اینترلاک، فنر اینترلاک شکسته، خوردگی کنتاکت‌های الکتریکی یا پانل دری باشد که به دلیل انسداد در آستانه یا پانل خمیده کاملاً بسته نمی‌شود.
• عملکرد درب پر سر و صدا - تق تق، ساییدن یا جیرجیر - زنگ زدن معمولاً نشان‌دهنده شل بودن اتصالات پانل، یاتاقان غلتکی آویز فرسوده یا فاصله بیش از حد در مجموعه غلتک کوپلر است. سنگ زنی به خرابی یاتاقان غلتکی یا باقی مانده در مسیر اشاره دارد. صدای جیر جیر اغلب به دلیل غلتک های خشک یا خورده یا راهنماهای آستانه ایجاد می شود که نیاز به روغن کاری دارند.
• شکاف قابل مشاهده بین پانل های درب هنگام بسته شدن - تاب برداشتن پانل به دلیل آسیب ضربه، کفش‌های راهنمای پانل فرسوده یا شکسته، یا شیار آستانه‌ای که آشغال‌های انباشته شده است که باعث می‌شود پایین پانل از تراز خارج شود. شکاف های بیش از حد یک مسئله ایمنی و انطباق در برابر آتش است که باید به سرعت اصلاح شود.
• باز شدن درب فرود بدون حضور خودرو - یک نقص ایمنی جدی که تقریباً همیشه به دلیل خرابی یا دور زدن اینترلاک ایجاد می شود. در برخی موارد، این ناشی از مکانیکی است که پس از تعمیر و نگهداری بدون حذف بای‌پس، یک اینترلاک را پل می‌کند - یک خطای رویه به جای خرابی قطعه. هر گزارشی مبنی بر باز شدن درب فرود بدون حضور کابین باید به عنوان یک وضعیت اضطراری تلقی شود و آسانسور بلافاصله در انتظار بازرسی از سرویس خارج شود.
• پانل های درب آسیب دیده یا فرورفته - ناشی از ضربه ناشی از چرخ دستی‌ها، کامیون‌های پالت، مبلمان یا استفاده نادرست مسافری. پانل های فرورفته می توانند بر حرکت درب تأثیر بگذارند، تراز پانل را به خطر بیندازند، و در درب های دارای درجه حریق ممکن است گواهی مقاومت در برابر آتش مجموعه را باطل کنند. پانل های با تغییر شکل قابل توجه باید به جای صاف کردن در جای خود جایگزین شوند.

تعمیر و نگهداری درب فرود آسانسور: یک برنامه عملی

یک برنامه تعمیر و نگهداری ساختاریافته برای درب های فرود آسانسور، فرکانس خرابی را کاهش می دهد، عمر سرویس قطعات را افزایش می دهد و مطابقت با الزامات بازرسی ایمنی را حفظ می کند. جدول زیر بهترین شیوه‌های همراستا با EN 13015 (تعمیر و نگهداری آسانسورها و پله‌های برقی) و چارچوب‌های مشابه را منعکس می‌کند، اگرچه فواصل زمانی دقیق باید بر اساس دستورالعمل تعمیر و نگهداری آسانسور و الزامات قانونی محلی تأیید شود.

چک های ماهانه

• تمام پانل های درب فرود را از نظر فرورفتگی، خط و خش، ناهماهنگی و ثبات فاصله پانل در هر طبقه بررسی کنید.
• شیارهای آستانه را در هر فرود از نظر تجمع زباله بررسی کنید - گرد و غبار، شن و مواد کفپوش تغییر شکل یافته رایج ترین موانع هستند - و در صورت لزوم تمیز کنید.
• بررسی کنید که هر در فرود به طور کامل بسته می شود و اینترلاک به طور صوتی و ایمن در هر طبقه درگیر می شود.
• درگیر شدن غلتک کوپلر را در درب خودرو بررسی کنید - اطمینان حاصل کنید که غلتک ها آسیب ندیده اند و شکاف پره جفت در محدوده تحمل مشخص شده سازنده است.

چک های فصلی

• غلتک های آویز را از نظر سایش، نقاط صاف و وضعیت بلبرینگ در هر طبقه بررسی کنید. هر غلتکی که ترک خوردگی سطحی، لکه بینی صاف یا بازی جانبی غیرعادی را نشان می دهد، جایگزین کنید.
• مسیرهای آویز، محورهای غلتک آویز و راهنماهای آستانه را با استفاده از نوع روان کننده مشخص شده توسط سازنده روغن کاری کنید - از روغن کاری بیش از حد مسیرها اجتناب کنید زیرا چربی اضافی گرد و غبار را جمع کرده و سایش آلودگی را افزایش می دهد.
• هر قفل طبقه را برای نیروی قفل مکانیکی صحیح و عملکرد تماس الکتریکی آزمایش کنید. در صورت لزوم از یک دستگاه تست کالیبره شده توسط مقررات محلی استفاده کنید.
• تمام اتصالات پانل و پیچ و مهره های پایه آویز را از نظر سفت بودن بررسی کنید - لرزش ناشی از عملکرد عادی درب به مرور زمان بست ها را شل می کند.

چک های سالیانه

• یک بازرسی کامل نواری به پایین از هر قفل اینترلاک طبقه، از جمله تمیز کردن کنتاکت‌ها، بررسی کشش فنر، اندازه‌گیری فاصله تماس، و تأیید عمق درگیری پنجه قفل بر اساس مشخصات سازنده انجام دهید.
• ابعاد شکاف پانل (بین پانل ها، و بین پانل ها و قاب) را با حداکثر مقادیر مجاز استاندارد ایمنی قابل اندازه گیری اندازه گیری کنید - پانل های فرسوده یا تاب خورده را در جایی که شکاف ها از حد مجاز بیشتر است جایگزین کنید.
• چهارچوب درها و اتصالات را در هر طبقه از نظر یکپارچگی ساختاری، خوردگی یا شواهدی از حرکت ساختمان که ممکن است بر هم ترازی قاب تأثیر گذاشته باشد، بازرسی کنید.
• چرخه کامل عملیات درب - زمان باز کردن، زمان بسته شدن و نیروی ضربه - را بر اساس پارامترهای پیکربندی شده کنترل‌کننده آسانسور بررسی کنید و در صورت نیاز تنظیم کنید تا از انطباق با محدودیت‌های انرژی جنبشی EN 81 یا ASME A17.1 اطمینان حاصل کنید.

تعویض یا ارتقاء درب های فرود آسانسور

تعویض درب فرود یک حوزه مهم اما رایج در کار نوسازی آسانسور است. درها اغلب به عنوان بخشی از بازسازی کابین گسترده تر، در پاسخ به خرابی های مکانیکی مداوم، به دنبال آسیب ضربه ای که یکپارچگی سازه را به خطر می اندازد، یا برای برآورده ساختن مقاومت در برابر آتش یا الزامات کد دسترسی به روز، تعویض می شوند. چندین ملاحظات مهم بر پروژه های جایگزین حاکم است.

مجموعه درب فرود جدید باید با اپراتور درب خودرو - به ویژه هندسه پره جفت، عرض باز شدن و مشخصات سرعت درب سازگار باشد. عدم تطابق بین هندسه کوپلینگ درب خودرو و درب فرود، منبع مکرر مشکلات در پروژه های نوسازی است که در آن درب خودرو و فرود از تولیدکنندگان مختلف تهیه می شود. همیشه قبل از سفارش، سازگاری را به صورت کتبی با هر دو تامین کننده تایید کنید.

برای کاربردهای دارای درجه آتش سوزی، درهای جایگزین باید دارای گواهی تست آتش نشانی معتبر شخص ثالث باشند که مونتاژ دقیق در حال نصب را پوشش می دهد - از جمله قاب خاص، پانل، قفل و اجزای آستانه. مخلوط کردن اجزای تایید شده از مجموعه های مختلف آزمایش شده و فرض اینکه ترکیب دارای رتبه یکسانی است کافی نیست. این یک الزام انطباق است که معمولاً به اشتباه درک می شود و می تواند منجر به شکست در بازرسی ساختمان شود.

هنگام ارتقاء درهای فرود در ساختمان های اشغالی، جایگزینی مرحله به طبقه طبقه به طبقه رویکرد استاندارد برای به حداقل رساندن زمان توقف آسانسور است. کار در هر طبقه معمولاً مستلزم آن است که آسانسور را به مدت نیم تا یک روز کاری کامل بسته به نوع درب و هرگونه کار اصلاحی مورد نیاز برای قاب اطراف یا دهانه کار سازنده از سرویس خارج کنید. هماهنگی با مدیریت ساختمان برای برنامه‌ریزی کار در دوره‌های کم ترافیک - عصرها، آخر هفته‌ها، یا تعطیلی ساختمان‌ها - اختلال را برای ساکنان به حداقل می‌رساند.